మహాభారతం క్విజ్ -5

                               గజల్ 

డిఎన్వీ రామశర్మ

తియ్యదనపు తేనెలాగ  

చేరుతుంది నీపిలుపే

నెయ్యమనుచు చల్లగాను 

మారుతుంది నీ పిలుపే

మాటలతో మురిపిస్తూ 

రాతిగుండె కరిగిపోయె 

ముదముతోడ పరవశమే 

పంచుతుంది నీపిలుపే

పట్టుచీర కట్టుకున్న 

చీరకేను అందమొచ్చె 

నడకతోడు కళలన్నీ 

నేర్పుతుంది నీ పిలుపే 

పరిమళాల సుమాలన్ని 

అల్లితినే నీకొరకే 

మనసుతట్టు భావములే 

నింపుతుంది నీపిలుపే

కలవరింపు చిగురించీ 

రాముడేను జతగూడే

రాలిపోవు కన్నీటిని 

తుడుపుతుంది నీపిలుపే

                        - డిఎన్వీ. రామశర్మ

        శ్రీ రామశర్మగారు వ్రాసిన ఈ గజల్ ప్రేయసి పిలుపులో ఉండే మాధుర్యాన్ని అనేక ప్రతీకలతో హృద్యంగా చెప్పారు.

         ముందుగా నీపిలుపే అనే రదీఫ్ తో మత్లా ఎత్తుగడలో ఒక చక్కని భావనతో ప్రారంభించారు

          ప్రేయసిపిలుపు తీయగా ఉందట. ఆ తీయదనంకూడా తేనెలాగ ఉంది.సృష్టిలో తీయదనానికి తేనెను మించిన పోలిక ఇంకొకటి ఉండదు. అందుకనే కవి తన ప్రేయసి పిలుపుని తియ్యదనపు తేనెతో పోల్చుతూ పరవశులౌతున్నారు.

         ఆపిలుపు స్నేహం చేయమంటూ చల్లగా మారుతుందట. పిలుపుతోనే ఆమెతో స్నేహంచేయాలనే భావన కలిగింది కవిగారికి.

        మొదటి షేర్ లో గుండెను రాతితో పోల్చడం.. అలాంటి రాతిగుండె కూడా ప్రేయసి మాటలతో కరిగిపోతుంది. అంతే కాదు ఆ కరిగిన రాతిగుండెలో సంతోషంతో పరవశాన్ని పంచుతోంది ప్రేయసి పిలుపు. ప్రేయసి పలుకులకు కరగని రాతి(మగ )గుండె ఉంటుందా!

       ఇక రెండవ షేర్లో ప్రేయసి పట్టుచీర కట్టుకుంటే చీరకే అందం వచ్చిందంటున్నారు కవిగారు. తా వలచింది రంభ.. అన్నట్లు పట్టుచీరేంటి ఏ చీర కట్టుకున్నా అందంగానే ఉంటుంది ప్రేయసి. ఇక ఆ చీరకట్టిన చిన్నది ఎన్ని కళలను నేర్పుతుందో! కవిగారు ఆవిడ నడకమీద ఒట్టేసి మరీ చెప్తున్నారు.. అంటే మనం నమ్మవలసిందేకదా!

         మూడవషేర్ లో ప్రేయసి పిలుపు మనసునుతట్టే భావాలని నింపుతుందట. మరి అలాంటి ప్రేయసికోసం పరీమళభరిత పుష్పాలతో మాలలల్లుతున్నాడు కవి.

         పదాలతో కూడా కవి చక్కని మాలలల్లుతున్నాడు.  మనసును తట్టే మధురభావాలు ప్రేయసి పిలుపుతో నింపుకోవడం కవి తాదాత్మ్యతకు ప్రతీక.

         ఆ ప్రేయసి కోసం కలవరించి.. ఆ కలవరింపులో ప్రేమ చిగురించి కవిగారు జతగూడారు.

        ఇక్కడ కవి ఆ ప్రేయసి నుంచి అలౌకికమైన విషయాన్ని అపేక్షిస్తున్నాడు. అదే తన కన్నీటిని తుడవడం. అంటే ప్రేయసి/భార్య/సఖి తోడు ఇహసౌఖ్యాలు పొందటానికి కాకుండా జీవితంలో వచ్చే ఒడిదుడుకులలో చెంత ఉండి కన్నీరు తుడవడానికి ఆ పిలుపు కావాలని కోరుతూ ఎంతో ఉదాత్తమైన భావాన్ని మక్తాలో పలికిస్తూ తన నామముద్ర(తఖల్లూస్)రాముడు ని చక్కగా గజల్ లో ఒదిగేలా చేసారు.

       గజల్ సాహిత్యంలో కృషిచేస్తూ.. నేర్చుకుంటూ.. నేర్పుతూ.. తనకున్నది తానే అనుభవించకుండా పంచుతూ, పెంచుకోవడంలో ఆనందాన్ని అనుభవిస్తున్న ఈ గజల్ కవి కలం నుండి మంచి తాత్వికత నింపుకున్న చక్కని.. చిక్కని గజళ్ళు రావాలని ఆశిద్దాం.